animal and zoo [8]

มโนธรรมตามสัญชาตญาณปัญญา

มนุษย์ให้ความสำคัญกับมโนธรรม และเชื่อว่าวิถีที่ถูกต้องย่อมนำไปสู่ความดีสูงสุด ดังนั้นเมื่อวิถีมีความบกพร่องจะต้องยอมรับและปรับปรุง ความรับผิดชอบเป็นหน้าที่ของพลเมืองที่ดีซึ่งเป็นคุณภาพของการอยู่ร่วมกันอย่างมีกฎระเบียบที่มากกว่าบทบาทหน้าที่และกฎหมาย เพราะจะต้องมีฐานของในฐานะมนุษย์ที่ดี หากแต่มนุษย์ส่วนใหญ่ชอบอยู่ในพื้นที่ที่ตนสบายใจซึ่งเป็นส่วนที่จะต้องใช้วิจารณญาณอย่างจริงจังเพื่อนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์ ดังนั้น ทั้งฝ่ายอนุรักษ์และฝ่ายสนับสนุนสวนสัตว์จึงต่างมีเหตุผลในส่วนที่ตนสบายใจเป็นหลักยึดสำคัญในการถกแถลงต่อกัน

Continue reading “animal and zoo [8]”

animal and zoo [7]

สวนสัตว์กับการส่งเสริมความเมตตา

เมื่อพิจารณาความเมตตาในศาสนาแล้ว การวิเคราะห์ย่อมต้องพิจารณาถึงความเมตตากับการมีอยู่ของสวนสัตว์ ซึ่งพบว่า สวนสัตว์มีพันธกิจในการส่งเสริมให้มนุษย์มีเมตตากรุณาต่อสัตว์เป็นพื้นฐานสำคัญของจิตสำนึก ซึ่งตรงกันกับหลักเมตตาต่อโลก ด้วยเชื่อว่าเป็นคุณสมบัติของคนดี หากแต่เมตตาคือความปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข ผู้อื่นในที่นี้ขยายกว้างได้จนถึงโลกทั้งใบนี้ แม้เป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่ขยายกรอบความคิดมาถึง แต่คติ “เมตตาธรรมค้ำจุนโลก” ก็ได้แสดงไว้ อีกทั้งหากกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมกระทบและส่งผลต่อโลกที่เป็นบ้านที่ใหญ่ที่สุด เป็นศูนย์รวมที่ให้ที่อยู่อาศัยแก่สรรพสิ่งและสรรพสัตว์ ดังคติ “เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว” สิ่งใดที่เราทำย่อมส่งผลต่อโลก ความกรุณาคือความปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ มนุษย์เมื่อเห็นผู้อื่นได้รับทุกข์ก็มีใจที่จะช่วยเหลือ บรรเทา ชี้แนะ แจกแจง กระทำเพื่อให้เขาได้พ้นทุกข์ ความกรุณาจึงมักปรากฏคู่กับเมตตาอยู่เสมอ

Continue reading “animal and zoo [7]”

animal and zoo [6]

ความเมตตาในศาสนาอิสลาม

ความเมตตาของท่านศาสนทูตที่มีต่อสัตว์ ท่านอับดุลลอฮฺ อิบนุมัสอูด (รอฎิยัลลอฮุอันฮุ) ได้กล่าวว่า พวกเราได้เคยอยู่ร่วมกับท่านศาสนฑูต  ในการเดินทางครั้งหนึ่ง และเราก็ได้เห็นหัมเราะห์ (นกตัวเล็กๆชนิดหนึ่ง คล้ายกับนกกระจอก) พร้อมกับลูกน้อยของมัน จำนวนสองตัว พวกเราได้ไปเอาลูกนกตัวเล็กๆ มาจับไว้ ต่อมาแม่นกก็ได้บินมาร้องไห้กระพือปีกกระวนกระวาย

Continue reading “animal and zoo [6]”

animal and zoo [5]

ความเมตตาในศาสนาคริสต์

ความเมตตาในศาสนาคริสต์ สามารถพิจารณาได้จากตำนานในการเนรมิตสร้างโลก มีลำดับเกี่ยวกับสัตว์ป่าไว้ดังนี้

พระเจ้าตรัสว่า “น้ำจงผลิตสิ่งที่มีชีวิตมากมาย นกจงโผบินใต้แผ่นฟ้าเหนือแผ่นดิน” และก็เป็นเช่นนั้น  พระเจ้าทรงสร้างสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ สิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ รวมทั้งนกมีปีกทุกชนิด พระเจ้าทรงเห็นว่าดี  พระเจ้าทรงอวยพรสัตว์เหล่านี้ว่า “จงมีลูกมาก และเพิ่มจำนวนขึ้นจนเต็มทะเล นกจงทวีจำนวนบนแผ่นดิน”  มีเวลาค่ำ มีเวลาเช้า นับเป็นวันที่ห้า  พระเจ้าตรัสว่า “แผ่นดินจงผลิตสัตว์ทุกชนิด” ทั้งสัตว์เลี้ยง สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ป่า และก็เป็นเช่นนั้น  พระเจ้าทรงสร้างสัตว์ป่า สัตว์เลี้ยง และสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดบนพื้นดิน พระเจ้าทรงเห็นว่าดี

Continue reading “animal and zoo [5]”