I We It Its

I, We,and It
-spirit in action

การพิจารณาอย่างวิเคราะห์ วิจักษ์และวิธานแนวคิดในระดับกว้างนั้น พิจารณาได้ทีละด้าน โดยเริ่มจาก the One อันเป็นศูนย์กลางของสรรพสิ่งที่เราสนใจ

Continue reading “I We It Its”

ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความฉลาดทางอารมณ์]

ความฉลาดทางอารมณ์

ความฉลาดอารมณ์ (Emotional Intelligence) ได้ชื่อว่าเป็นตัวรักษาสมดุลกับเชาวน์ปัญญา คนที่มีปัญญามากถ้ามีเชาวน์อารมณ์ที่สูงก็จะเป็นคนเก่งและดี การกำกับตัวเองและเข้าสังคมได้ดี อันเป็นปัจจัยไปสู่การอยู่ร่วมกับผู้อื่นและประสบความสำเร็จในชีวิต ในปี 1920 ธอร์นไดค์ (Edward Thorndike,1874-1949) ได้ชี้ให้เห็นถึงความสามารถในการเข้าใจผู้อื่นมีความสัมพันธ์กันอย่างเหมาะสมในชื่อ ความฉลาดทางสังคม (Social Intelligence) แต่ไม่ได้โด่งดังเท่าเรื่อง Throndike’s effect และในยุคนั้นสนใจความฉลาดทางปัญญา (Intelligence Quotient) เพื่อจัดประเภทคนฉลาด

Continue reading “ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความฉลาดทางอารมณ์]”

ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความจำ 2]

ระบบความจำ

ระบบความจำ (Memory System) เป็นการนำข้อมูลให้เกิดเป็นความทรงจำซึ่งแบ่งออกได้เป็น 2 ด้าน ได้แก่

  1. การจำได้ (Remember) โดยสามารถแบ่งระดับของการจำได้ออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่

Continue reading “ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความจำ 2]”

ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความจำ 1]

ความจำ

อริสโตเติลถือว่าจิตของมนุษย์นั้นเป็นสิ่งสมบูรณ์ไม่สามารถแยกย่อยได้ แต่มนุษย์มีจิตสำนึก (consciousness) ซึ่งเป็นสมรรถภาพของจิต  (faculties) สมรรถภาพแห่งจิตมีหลายระดับ ความจำ (memory) เป็นสมรรถภาพในระดับเดียวกับสมรรถภาพจินตนาการ (faculty of imagination) แต่ความจำเป็นจินตนาการที่รู้ว่าภาพแห่งจินตนาการนั้นเป็นสิ่งลอกแบบของความรู้สึกทางผัสสะในอดีต และความสามารถในการปลุกความทรงจำให้กลับคือมาได้ เรียกว่า การระลึกได้ (recollection)

Continue reading “ปรัชญาจิตวิทยา: บทที่ 6 การเรียนรู้ [ความจำ 1]”